روز قدس فرا می رسد و بار دیگر فریاد همبستگی مسلمانان در حمایت از ستمدیدگان ظلم و جور صهیونیستی در جای جای گیتی طنین افکن می شود.مطالبه یکپارچه مسلمانان برای ستمدیدگان فلسطینی یک خواست مهم است: دفع ظلم، استقرار عدالت و آزادی و مهم تر از همه بازگرداندن حق تعیین سرنوشت به مردم.
این خواست عمومی به دنبال تصمیم و ابتکار هوشمندانه ی بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران امام خمینی (ره)، که روز قدس را روز حیات اسلام نامید، همه ی مسلمانان را متحد ساخته تا برای حمایت از ملت مظلوم فلسطین، در آخرین جمعه ی رمضان هر سال به صورت یکپارچه و گسترده و فارغ از اختلاف سلیقه ها، یک دل و یک صدا مخالفت خود را با هرگونه استعمار، استبداد، ظلم و تحدید آزادی ها و حقوق مردم به ویژه حق تعیین سرنوشت این مردم ستمدیده، با صدایی رسا ابراز کنند.
نکته اساسی در این است که امام با اعلام جمعه آخر ماه رمضان فقط مسئله قدس عزیز و فلسطین را مد نظر نداشتند بلکه معنایی فراتر از آن مدنظر بنیانگذار کبیر نظام جمهوری اسلامی ایران بود و در واقع وقتی که امام در مورد روز قدس صحبت می کردند،سخنانشان تنها با مردم فلسطین نبود، بلکه امام می خواست تمام نیروها و توانایی های بالقوه جهان اسلام را جمع کند و دربرابر جبهه ی دشمن صهیونیستی و در مقابل نیروهای استکبار غربی هم پیمان با آن قرار دهد. امام می خواست مستضعفان را در برابر مستکبران متحد نماید.
بنابر این پیام رسای امت مسلمان و مستضعفان، به حاکمان صهیونیستی و زورمداران و مستکبران سراسر جهان، مخالفت اسلام با اشغالگری، و مخالفت با زور و تحمیل حکومتی است که مبنای آن رضایت مردم نیست. اگر امام عزیز ما روز قدس را روز حیات اسلام می نامد، باید دریافت که اسلام با وحدت مسلمانان و مخالفت سراسری آنان عالم با اشغالگری اشغالگران، ستمگری ستمگران، زورمداری زورمداران، دفع ظلم، احقاق حقوق مردم و تامین رضایت آنان حیات می یابد.
امت اسلامی اینک باید در عین دارابودن سلایق گوناگون، صهیونیست ها و تفرقه افکنان را نا امید ساخته و همراه و همدل دست در دست یکدیگر با حضوری هوشمندانه، این دشمنان اسلام و مردم را منفعل سازند.
برای حسن ختام ضمن دعوت از همه ی علاقه مندان به عزت اسلام و ایران اسلامی، برای حضور هوشمندانه در روز قدس و زنده نگاه داشتن آرمان امام راحل (ره)، با هم کلامی از آن عزیز سفرکرده را مرور می کنیم:
« دولتهای عالم بدانند كه اسلام شكست بردار نیست . اسلام و تعالیم قرآن بر همه ممالك باید غلبه كند. دین باید دین الهی باشد، اسلام دین خداست ؛ و باید در همه اقطاراسلام پیشروی كند. روز قدس ، اعلام یك چنین مطلبی است ، اعلام به این است كه مسلمین به پیش ! برای پیشرفت در همه اقطار عالم . روز قدس فقط روز فلسطین نیست ،روز اسلام است ؛ روز حكومت اسلامی است . روزی است كه باید جمهوری اسلامی درسراسر كشورها بیرق آن برافراشته شود. روزی است كه باید به ابرقدرتها فهماند كه دیگرآنها نمی توانند در ممالك اسلامی پیشروی كنند.
من روز قدس را روز اسلام و روز رسول اكرم می دانم ، و روزی است كه باید ما تمام قوای خودمان را مجهز كنیم ؛ و مسلمین از آن انزوایی كه آنها را كشانده بودند خارج شوند، و با تمام قدرت و قوت در مقابل اجانب بایستند و ما در مقابل اجانب با تمام قواایستاده ایم ، و نخواهیم اجازه داد كسان دیگر در مملكت ما دخالت كنند، و مسلمین نبایداجازه بدهند كه كسان دیگر در ممالكشان دخالت كنند. در روز قدس ، ملتها باید به باید بفهمند قدرتی را كه مسلمین دارند؛ قدرتهای مادی ، قدرتهای معنوی . مسلمین كه یك میلیارد جمعیت هستند و پشتوانه خدایی دارند و اسلام پشتوانه آنهاست و ایمان پشتوانه آنهاست از چه باید بترسند؟»
(صحیفه امام، جلد ۹، صفحهٔ ۲۷۸)
- برچسب ها: روز قدس، امام خمینی (ره)، حیات اسلام، وحدت، همبستگی، اتحاد، فلسطین،
- دنبالک ها: روز قدس روز مقابله مستضعفین با مستکبرین است ،
غلامعلی رجایی: برای معترضان و مخالفان خویش حق اعتراض، انتقاد و مخالفت قایل بود و از در مدارا با مخالفان خویش وارد میشد. بارها دیده شد، شئون رسمی و حتی شخصی و شخصیتی او از سوی برخی معترضان به روند امور به بدترین وجهی، چنان نادیده گرفته میشد که حتی اطرافیانش از تحمل دیدن آن عاجز میماندند و در صدد مقابله یا معترض و اهانت کننده به او که عالی ترین مقام اجرایی کشور پس از امام بود، برمیآمدند؛ اما وی با لبخندی معنیدار و گاه با جدیتی خاص، از آنها میخواست از خود هیچ واکنشی نشان ندهند و با او مانند وی در نهایت مدارا رفتار کنند.....
- برچسب ها: رجایی، شهید رجایی، ابوترابی، محمد علی رجایی،
درسنامه - این فلش آموزشی به ارزش های هفتگانه خبری می پردازد.
اشاره: رویدادهای متفاوتی هر روز و هر ساعت در جهان رخ میدهد، اما فقط تعداد کمی از آنها توجه روزنامهنگاران را به خود جلب میکنند و «خبر» میشوند. معیارهای روزنامهنگاران برای گزینش و انتخاب یک رویداد به عنوان خبر چسیت و چه عواملی خبر را از رویداد جدا میکند؟ پاسخ به این پرسشها را در این فلش آموزشی ببینید و بخوانید.
(منبع: کتاب «خبر»، نوشته دکتر یونس شکرخواه)
* برای دیدن این فایل به نرم افزار Flash player نیاز دارید.
دریافت نرم افزار فلش.- برچسب ها: خبر، ارزش های خبری، دانلود، فلش آموزشی، ارزش های هفتگانه خبری،
ویدیو/ مذاکرات طرح دوفوریتی ساعات کاری و تعطیلات
۰۷ شهریور ۱۳۸۹
بخش ویدیویی الف � majlis.ramezan1 �بخش اول � majlis.ramezan2 بخش دوم
۰۷ شهریور ۱۳۸۹
بخش ویدیویی الف � majlis.ramezan1 �بخش اول � majlis.ramezan2 بخش دوم
© 2010 - الف
• ۱۰ واقعیت اساسی در رابطه با ازدواج
• ۱۵ نکته ای که پیش از ازدواج باید بدانید
• ۴ هفته اول آشنایی دوران نامزدی
• ۵ اشتباه زنان که باعث تنها ماندن آنها میگردد
• ۵ نوع ازدواج - شما جزء کدام گروه هستید؟
• ۶ باور نادرست درباره ازدواج
• ۶ راه اسرار آمیز برای یافتن مرد ایده آل
• ۶ مرحله مشترک در ازدواج
• ۷ نکته ساده برای یک ازدواج موفق
• ۹ راهکار برای ازدواج موفق
• آثار اجتماعی دوران نامزدی
• آداب ازدواج و همسرداری
• آداب ازدواج و همسرداری
• آداب برای ازدواج یا ازدواج برای آداب
• آدمی را آدمیت لازم است
اولیاء به عنوان رییس کمیته تحقیق و تفحص از ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز انتخ
اب شد
|
تحقیق و تفحص از وضعیت قاچاق کالا در کشور توسط نماینده مردم یزد طراحی شده است که فروردین ماه پس از طی مراحل مختلف و تصویب کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی با رای اکثریت نمایندگان در صحن علنی مجلس به تصویب رسید. (ادامه مطلب) |
- برچسب ها: اولیا، تحقیق و تفحص، مجلس، قاچاق کالا و ارز، نماینده مردم یزد و صدوق،
محمد امامی: برخی نوشته ها گاهی در برخی زمان ها بهتر در ذهن و دل می نشیند ! شرایط زمانی گاهی چنان بر دل و جان تاثیر می گذارد كه دل، هر محتوایی را پذیرا نیست و آن را راضی نمی كند.
حال و هوای ماه مبارك رمضان نیز از این ایام و شرایط زمانی خاص است كه دل و جان را صفا می دهد و مهیای پذیرش انوار و الطاف الهی می كند. به شرط آن كه بنده قدر داند و بهره جوید.
در این حال و هوای رمضانی كه گویا با امكان سوختن گناهان و در غل و زنجیر بودن شیاطین، انسان حال و هوای دیگری در سر می یابد، یكی از چیزهایی كه به روح انسان جلا می دهد، مروری بر مناجات نامه خواجه عبدالله انصاری است.
خدای توفیق دهد با شستشوی دل و جان از رذایل، خانه ی دلمان را مهیای حضور فضایل و حضور در این میهمانی الهی كنیم.
حیفم آمد به همین مناسبت و در این ضیافت الله، شما را به منتخبی از مناجات نامه خواجه عبدالله انصاری میهمان نكنم. پس بخوانید و لذت ببرید:
خواجه عبدالله انصاری: ای جوانان غافل و ای پیران جاهل دیوانه اید که نمیبینید و بر حال ما نمینگرید که ما در خاک و خون خفتهایم و چهره در نقاب نهفته ایم، هر یک ما دو هفته ایم، که به هفته ای از یاد رفته ایم، ما نیز پیش از شما در بساط کامرانی بوده ایم و انبساط جهان فانی نموده ایم.حال و هوای ماه مبارك رمضان نیز از این ایام و شرایط زمانی خاص است كه دل و جان را صفا می دهد و مهیای پذیرش انوار و الطاف الهی می كند. به شرط آن كه بنده قدر داند و بهره جوید.
در این حال و هوای رمضانی كه گویا با امكان سوختن گناهان و در غل و زنجیر بودن شیاطین، انسان حال و هوای دیگری در سر می یابد، یكی از چیزهایی كه به روح انسان جلا می دهد، مروری بر مناجات نامه خواجه عبدالله انصاری است.
خدای توفیق دهد با شستشوی دل و جان از رذایل، خانه ی دلمان را مهیای حضور فضایل و حضور در این میهمانی الهی كنیم.
حیفم آمد به همین مناسبت و در این ضیافت الله، شما را به منتخبی از مناجات نامه خواجه عبدالله انصاری میهمان نكنم. پس بخوانید و لذت ببرید:
پستان دنیا مکیدیم و عاقبت شربت مرگ چشیدیم و از زندگانی دنیا وفا ندیدیم، تا خبر شدیم و خود را دیدیم ، جان بر باد فنا بردادیم و بر خاک عنا افتادیم، اینک رخساره به خاک آمیخته و دندان ما ریخته و زبان ما فرابسته و دهان ما در هم شکسته، تمام اعضا زخم خورده و مرغ روح ما پریده و سبزه از خاک ما دمیده ، ما در خاک تیره ، شما بر خاک خیره.
انٌ فی ذلک لعبره لاولی الالباب و ا لیه ا لمرجو ا لمآب
عیب است بزرگ بر کشیدن خود را/ و زجملهء خلق بر گزیدن خود را
از مردمک دیده بباید آموخت/ دیدن همه کس را و ندیدن خود را
یارب مکن از لطف پریشان ما را/ هر چند که هست جُرم و عصیان ما را
ذات تو غنی و ما همه محتاجیم/ محتاج به غیر خود مگردان مارا
یارب به مُحمد و علی و زهرا/ یارب به حسین و حسن و این آل عبا
کز لطف بر آر حاجتم در دوسرا/ بی منت خلق یا علی اعلی
یارب ز کرم دری برویم بگشا/ راهی که در او نجات باشد به نما
مستغنی ام از هر دو جهان کن بگرم/ جز یاد تو هر چه هست بر از دل ما
باز آ ، باز آ هر آنچه هستی باز آ / گر کافر و گبر و بت پرستی باز آ
این درگه ما درگه نومیدی نیست/ صد بار اگر تو به شکستی باز آ
گر از پی شهوت و هوا خواهی رفت/ از من خبرت که بینوا خواهی رفت
بنگر چه کسی و از کجا آمده ای/ می دان كه چه میکنی کجا خواهی رفت
هر کس که همیشه بر مراد دل رفت/ از خانهء عمر خویش بیحاصل رفت
وانکس که برای نفس بر گشت زحق/ سر گشته و حیران شد و بر باطل رفت
در عشق تو خوشدلی زمن بیزار است/ روشاد نشین که بر مرادت کار است
تو کشتن من میطلبی این سهل است/ من وصل تو میجویم این دشوار است
یارب چه شود اگر مرا گیری دست/ کز بار گنه شد تن مسکینم پست
گر در علمم آنچه تو را شاید نیست/ اندر کرمت آنچه مرا باید هست
چشمی دارم همه پر از صورت دوست/ با دیده مرا خوشست تا دوست در اوست
از دیده و دوست فرق کردن نه نکوست/ یا دوست به جای دیده نادیده خود اوست
عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست/ تا کرد مرا تهی و پر کرد ز دوست
اچزای وجودم همگی دوست گرفت/ نامیست زمن بر من و باقی همه اوست
یارب بنما مرا رهی سوی نجات/ محتاج تو ام چه در حیات و چه در ممات
از جُرم و گناه من سراسر بگذر/ شرمنده مکن مرا به روز عرصات
ما را سر سودای کسی دیگر نیست/ در عشق تو پروای کسی دیگر نیست
جُز تو دگری جای نگیرد در دل/ دل جای تو شد جای کسی دیگر نیست
یار آمد و گفت خسته میدار دلت/ دایم به امید بسته میدار دلت
ما را بشکستگان نظرها باشد/ ما را خواهی شکسته میدار دلت
گر درد دهد به ما و گر راحت دوست/ از دوست هر آنچه آید نیکوست
ما را نبود نظر به نیکی و بدی/ مقصود رضا و خشنودی اوست
آزار و جفا و حیله ها خوی تو است/ عاشق کشتن رسم سر کوی تو است
هر روز جفا کنی و عذر آغازی/ عذر تو عذار عنبرین بوی تو است
ای در تو عیانها و نهانا همه هیچ/ پندار و یقینها و گمانها همه هیچ
از ذات تو مطلقا نشان نتوان داد/ کانجا که تویی بود نشانها هه هیچ
صد سال در آتشم اگر مهل بود/ ان آتش سوزنده مرا سهل بود
با مردم نا اهل مبادا صحبت/ کز مرگ بتر صحبت نا اهل بود
شب خیز که عاشقان شب راز کنند/ گرد در بام دوست پرواز کنند
هر جا که دری بود به شب در بندند/ الا در دوست را که شب باز کنند
از ذات تو بر کل ممالک شده فرد/ سر بر خط فرمان تو دارد زن و مرد
گر جملهء کاینات کافر گردند/ بر دامن کبریات ننشیند گرد
در باغ روم کوی تو ام یاد آید/ بر گل نگرم روی تو ام یاد آید
در سایه سرو اگر دمی بنشینم/ سرو قد دلجوی تو ام یا دآید
یک قوم در اختیار خود بی خبرند/ یک قوم در اختیار حق بی خطرند
بگذشته ز راه هر دو قومی دگرند / کز خود نه به خویشتن همی در گذرند
هر درد که زین دلم قدم بر گیرد/ دردی دگرش بجای در بر گیرد
زان با هر درد صحبت از سر گیرد/ کآتش چو به سوخته رسد در گیرد
من بی تو دمی قرار نتوانم کرد/ احسان تو را شمار نتوانم کرد
گر بر تن من زبان شود هر مویی/ یک شکر تو را هزار نتوانم کرد
دانی که ترا عشق چه می فرماید/ گر نفس و هوا را بکشی میشاید
در بند هوای نفس اماره مباش/ تا بر تو در صفای دین بگشاید
آنکس که به بندگی قرارش باشد/ با نیک و بد خلق چه کارش باشد
گر بنده ای اختیار در بانی کن/ آن خواجه بود که اختیارش باشد
یارب به دلم غیر خودت جا مگذار/ در دیدهء من گرد تمنا مگذار
گفتم گفتم زمن نمی آید هیچ/ رحمی رحمی مرا به من وا مگذار
در بادیهء وصال آن شُره نگار/ جانبازانند عاشقان رخ یار
مانندهء منصور اناالحق گویان/ در هر کنجی هزار سر بر سردار
یارب به دو نور دیده پیغمبر/ یعنی به دو شمع دودمان حیدر
برحال من از عین عناین بنگر/ دارم نظر آنکه نیفتم ز نظر
ای فضل تو دستگیر من دستم گیر/ سیر آمده ام زخویشتن دستم گیر
تا چند کنم توبه و تا کی شکنم/ ای توبه ده و توبه شکن دستم گیر
در بارگه جلالت ای عذر پذیر/ دریاب که من آمده ام زار و حقیر
ای از تو همه رحمت و از من نقصیر/ من هیچ نیم همه تویی دستم گیر
ای زاهد خود بین که نه ای محرم راز/ چندین به نماز و روزه خویش مناز
کارت زنیاز می گشاید نه نماز/ بازیچه بود نماز بی صدق و نیاز
بازی بودم پریده از عالم راز/ باشد که بری ز شیب صیدی بفراز
اینجا چو کسی نیافتم محرم راز/ زآن در که در آمد برون رفتم باز
ای جملهی بیکسان عالم را کس/ یک جو کرمت تمام عالم را بس
من بیکسم و کسی ندارم جز تو/ یارب به فریاد من بی کس رس
اندر صف دوستان ما باش و مترس/ خاک در آستان ما باش و مترس
گر جمله جهان قصد به جان تو کنند/ فارغ دل شو و زآن ما باش و مترس
ای واقف اسرار ضمیر همه کس/ در حالت عجز دستگیر همه کس
یارب تو مرا توبه ده و عذر پذیر/ ای توبه ده و عذر پذیر همه کس
دارم گنهان ز قطرهء بارا ن بیش/ از شرم گنه فکنده ام سر در پیش
آواز آمد که غم مخور ای بنده/ تو در خور خود کنی و ما در خور خویش
یارب به کریمی کریمانم بخش/ بر آب دودهء یتیمانم بخش
صد بار به لطف و کرمت بخشیدی/ این بار به سلطان خراسانم بخش
هر دل که طواف کرد گرد در عشق/ هم خسته شود در آخر از خنجر عشق
اینک نکته نوشته ایم بر دفتر عشق/ سر دوست ندارد آنکه دارد سر عشق
گر فضل کنی ندارم از عالم باک/ ور عدل کنی شوم به یک بار هلاک
روزی صدبار گویم ای خالق پاک/ مشتی خاک چه آید از مشتی خاک
از مردمک دیده بباید آموخت/ دیدن همه کس را و ندیدن خود را
یارب مکن از لطف پریشان ما را/ هر چند که هست جُرم و عصیان ما را
ذات تو غنی و ما همه محتاجیم/ محتاج به غیر خود مگردان مارا
یارب به مُحمد و علی و زهرا/ یارب به حسین و حسن و این آل عبا
کز لطف بر آر حاجتم در دوسرا/ بی منت خلق یا علی اعلی
یارب ز کرم دری برویم بگشا/ راهی که در او نجات باشد به نما
مستغنی ام از هر دو جهان کن بگرم/ جز یاد تو هر چه هست بر از دل ما
باز آ ، باز آ هر آنچه هستی باز آ / گر کافر و گبر و بت پرستی باز آ
این درگه ما درگه نومیدی نیست/ صد بار اگر تو به شکستی باز آ
گر از پی شهوت و هوا خواهی رفت/ از من خبرت که بینوا خواهی رفت
بنگر چه کسی و از کجا آمده ای/ می دان كه چه میکنی کجا خواهی رفت
هر کس که همیشه بر مراد دل رفت/ از خانهء عمر خویش بیحاصل رفت
وانکس که برای نفس بر گشت زحق/ سر گشته و حیران شد و بر باطل رفت
در عشق تو خوشدلی زمن بیزار است/ روشاد نشین که بر مرادت کار است
تو کشتن من میطلبی این سهل است/ من وصل تو میجویم این دشوار است
یارب چه شود اگر مرا گیری دست/ کز بار گنه شد تن مسکینم پست
گر در علمم آنچه تو را شاید نیست/ اندر کرمت آنچه مرا باید هست
چشمی دارم همه پر از صورت دوست/ با دیده مرا خوشست تا دوست در اوست
از دیده و دوست فرق کردن نه نکوست/ یا دوست به جای دیده نادیده خود اوست
عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست/ تا کرد مرا تهی و پر کرد ز دوست
اچزای وجودم همگی دوست گرفت/ نامیست زمن بر من و باقی همه اوست
یارب بنما مرا رهی سوی نجات/ محتاج تو ام چه در حیات و چه در ممات
از جُرم و گناه من سراسر بگذر/ شرمنده مکن مرا به روز عرصات
ما را سر سودای کسی دیگر نیست/ در عشق تو پروای کسی دیگر نیست
جُز تو دگری جای نگیرد در دل/ دل جای تو شد جای کسی دیگر نیست
یار آمد و گفت خسته میدار دلت/ دایم به امید بسته میدار دلت
ما را بشکستگان نظرها باشد/ ما را خواهی شکسته میدار دلت
گر درد دهد به ما و گر راحت دوست/ از دوست هر آنچه آید نیکوست
ما را نبود نظر به نیکی و بدی/ مقصود رضا و خشنودی اوست
آزار و جفا و حیله ها خوی تو است/ عاشق کشتن رسم سر کوی تو است
هر روز جفا کنی و عذر آغازی/ عذر تو عذار عنبرین بوی تو است
ای در تو عیانها و نهانا همه هیچ/ پندار و یقینها و گمانها همه هیچ
از ذات تو مطلقا نشان نتوان داد/ کانجا که تویی بود نشانها هه هیچ
صد سال در آتشم اگر مهل بود/ ان آتش سوزنده مرا سهل بود
با مردم نا اهل مبادا صحبت/ کز مرگ بتر صحبت نا اهل بود
شب خیز که عاشقان شب راز کنند/ گرد در بام دوست پرواز کنند
هر جا که دری بود به شب در بندند/ الا در دوست را که شب باز کنند
از ذات تو بر کل ممالک شده فرد/ سر بر خط فرمان تو دارد زن و مرد
گر جملهء کاینات کافر گردند/ بر دامن کبریات ننشیند گرد
در باغ روم کوی تو ام یاد آید/ بر گل نگرم روی تو ام یاد آید
در سایه سرو اگر دمی بنشینم/ سرو قد دلجوی تو ام یا دآید
یک قوم در اختیار خود بی خبرند/ یک قوم در اختیار حق بی خطرند
بگذشته ز راه هر دو قومی دگرند / کز خود نه به خویشتن همی در گذرند
هر درد که زین دلم قدم بر گیرد/ دردی دگرش بجای در بر گیرد
زان با هر درد صحبت از سر گیرد/ کآتش چو به سوخته رسد در گیرد
من بی تو دمی قرار نتوانم کرد/ احسان تو را شمار نتوانم کرد
گر بر تن من زبان شود هر مویی/ یک شکر تو را هزار نتوانم کرد
دانی که ترا عشق چه می فرماید/ گر نفس و هوا را بکشی میشاید
در بند هوای نفس اماره مباش/ تا بر تو در صفای دین بگشاید
آنکس که به بندگی قرارش باشد/ با نیک و بد خلق چه کارش باشد
گر بنده ای اختیار در بانی کن/ آن خواجه بود که اختیارش باشد
یارب به دلم غیر خودت جا مگذار/ در دیدهء من گرد تمنا مگذار
گفتم گفتم زمن نمی آید هیچ/ رحمی رحمی مرا به من وا مگذار
در بادیهء وصال آن شُره نگار/ جانبازانند عاشقان رخ یار
مانندهء منصور اناالحق گویان/ در هر کنجی هزار سر بر سردار
یارب به دو نور دیده پیغمبر/ یعنی به دو شمع دودمان حیدر
برحال من از عین عناین بنگر/ دارم نظر آنکه نیفتم ز نظر
ای فضل تو دستگیر من دستم گیر/ سیر آمده ام زخویشتن دستم گیر
تا چند کنم توبه و تا کی شکنم/ ای توبه ده و توبه شکن دستم گیر
در بارگه جلالت ای عذر پذیر/ دریاب که من آمده ام زار و حقیر
ای از تو همه رحمت و از من نقصیر/ من هیچ نیم همه تویی دستم گیر
ای زاهد خود بین که نه ای محرم راز/ چندین به نماز و روزه خویش مناز
کارت زنیاز می گشاید نه نماز/ بازیچه بود نماز بی صدق و نیاز
بازی بودم پریده از عالم راز/ باشد که بری ز شیب صیدی بفراز
اینجا چو کسی نیافتم محرم راز/ زآن در که در آمد برون رفتم باز
ای جملهی بیکسان عالم را کس/ یک جو کرمت تمام عالم را بس
من بیکسم و کسی ندارم جز تو/ یارب به فریاد من بی کس رس
اندر صف دوستان ما باش و مترس/ خاک در آستان ما باش و مترس
گر جمله جهان قصد به جان تو کنند/ فارغ دل شو و زآن ما باش و مترس
ای واقف اسرار ضمیر همه کس/ در حالت عجز دستگیر همه کس
یارب تو مرا توبه ده و عذر پذیر/ ای توبه ده و عذر پذیر همه کس
دارم گنهان ز قطرهء بارا ن بیش/ از شرم گنه فکنده ام سر در پیش
آواز آمد که غم مخور ای بنده/ تو در خور خود کنی و ما در خور خویش
یارب به کریمی کریمانم بخش/ بر آب دودهء یتیمانم بخش
صد بار به لطف و کرمت بخشیدی/ این بار به سلطان خراسانم بخش
هر دل که طواف کرد گرد در عشق/ هم خسته شود در آخر از خنجر عشق
اینک نکته نوشته ایم بر دفتر عشق/ سر دوست ندارد آنکه دارد سر عشق
گر فضل کنی ندارم از عالم باک/ ور عدل کنی شوم به یک بار هلاک
روزی صدبار گویم ای خالق پاک/ مشتی خاک چه آید از مشتی خاک
- برچسب ها: مناجات نامه، خواجه عبدالله انصاری، شعر، الهی، رباعی،
اشاره: چشماندازهای نوین در مدیریت روابط عمومی موضوع گفتوگوی مدرسه همشهری با دکتر حسینعلی افخمی، استادیار دانشگاه علامه طباطبایی و از صاحبنظران برجسته روابط عمومی است.
در بخش اول این گفت و گو، وی ضمن اشاره به جایگاه و منزلت روابط عمومی در جامعه بر این نکته تاکید کرد که روابط عمومی به عنوان یک صفت و خلق و خوی رفتاری در جامعه پذیرفته شده و در حال توسعه است. دکتر افخمی در قسمت پایانی بحث خود به ضرورت بهره گیری مدیران روابط عمومی از فناوری های نوین، چندرسانه ای ها و شبکه های اجتماعی در جهت نشر اطلاعات می پردازد.
***
- برچسب ها: روابط عمومی، ابزارهای نوین ارتباطی، سواد رسانه ای، ارتباط تعاملی، شبکه های اجتماعی،
مجموعه مطالبی ارزنده پیرامون «روابط اجتماعی» را که شامل224 موضوع است می توانید در ادامه مطلب مطالعه کنید.
- برچسب ها: روابط اجتماعی، انتقاد، گفتگو، نه گفتن، همدلی، دوستی، کمرویی، متقاعد کردن، ارائه، رابطه، قاطعیت، تعهد گریزی، عشق، ارتباط، احترام، دعوا، مهارتهای ارتباطی، معاشرت، مهمانی، سخن، مهارتهای اجتماعی، گوش دادن، زندگی، خوشبختی، موفقیت، اعتماد، انتقام، پرسش، توهم، عاشقی، ترس، تصمیم گیری، نفوذ در دلها، سخاوتمندی، تبعیض، شوخ طبعی، عفت، هوش،
- برچسب ها: دلیل راه، سید حسن خمینی، رمضان،
- دنبالک ها: پایگاه اطلاع رسانی جماران ،
